Кітап оқимыз және глюктерді бұзамыз - MiSide диалогтары
МитаСен тағы қанша Митаны айналып өтпексің, тынышталғанша?
- Мита
Нәжіс!
- Мита
Ал мынау не бәле?
- Мита
Зеріктіретін...
- Мита
Қайда барасың?! Тоқта!
- Мита
[player], бұл жерге қалай тап болдың?
- Мита
Осы жалпақ әлемнен өлердей жек көремін.
Мен жалпақ шындықтың шектерінен шығып, көлемді әлемге өтуді шештім.
Мен қолымды қайтадан үшөлшемді әлемге созып көрдім.
Қап, мүлде болмай жатыр!
…
Тоқташы, жүзік қайда? Әй қо…
…
…
Мен шығуға тырысуды тоқтаттым: бұл мүлде мүмкін емес болып көрінді.
Интерфейс қолға ұсталмайтын, біртүрлі эфирлі нәрсе сияқты еді.
Сондықтан мен қайтадан қонақ бөлмеге назар аудардым.
Басқа амал жоқ: қандай жағдай болмасын, сақинаны табу керек.
Бірақ мен оны қай сәтте жоғалтқанымды және ол осы екі өлшемді әлемде болуы мүмкін бе, мүлде түсіне алмадым.
Маған жергілікті Митаны іздеуден басқа амал қалмады.
Өйткені сақина оның қолында еді, ал бұл құнды артефактсіз мен ештеңені өзгерте алмас едім.
Алдымен мен ас үйге бет алдым.
Есіктен асыға өте шығып, оны басыммен сүзіп өте жаздап, ас үйге жылдам көз жүгірттім.
Ас үй алдыңғы бөлмеге қарағанда одан да жарық көрінді.
Мұрын маған бұрыннан таныс, нәзік сәбіз иісін сезді.
Алайда, 2D-Мита мұнда көрінбеді.
Мен залға қарай жүгіре шығып, ас үйден жатын бөлмеге апаратын жолда кедергі болып тұрған диванды шеберлікпен еңсердім.
Мен есікке қарай жылжи бергенде, оның ілмектері сықырлап кетті.
Біздің жарысымыз аяқталуға жақындап, нәтиже айқындала бастаған еді.
Кенеттен құрбымның даңғаза күлкісін қатты есік қағу үзіп жіберді.
Дүбір үдеген үстіне үдей түсті.
Әрбір соққы жер астындағы 8 балдық жер сілкінісі секілді сезілді.
Ақыры, есік шыдамай сынды.
Және дәл сол сәтте, бөлменің ішіне, онсыз да оғаш атмосфераны бұзып, Ақылсыз Мита баса көктеп кірді.
Ол бөлменің қақ ортасында, өзінің үйреншікті үшөлшемді қалпында тоқтады.
Мен таңданыстан құп-қу болып кеткенімді сездім.
Ал 2D-Мита айтарлықтай қорқып қалғандай көрінді.
Ақылсыз Мита бізді жыланша суық көздерімен шолып өтті де, біртүрлі ұстаздық дауыспен сөз бастады:
[player], бұл жерге қалай тап болдың?
Сен тағы қанша Митаны айналып өтпексің, тынышталғанша?
Ал мынау не бәле?
Осы жалпақ әлемнен өлердей жек көремін.
Зеріктіретін...
Нәжіс!
Қайда барасың?! Тоқта!
Торттар ма? Мен оларды жек көремін! Одан да сәбіз үгейік, қалай?
Мен ойлап таптым!
Ақымақ, саған сақина керек пе?
Онда мені "Айқаршықтар-нөлдер" ойынында жеңіп көр!
Ол қазір тілін шығарып, ауызымен дем ала бастағандай көрінді, тура күшіктей.
Өйткені оның сөздерді ерке түрде "үре" айтуы әбден байқала бастады.
Мен оны сәл артқа итеріп, иығынан ұстадым.
Тыңдашы, бұл өте маңызды зат.
Оны жай ғана қайтаршы — бұдан көп нәрсе тәуелді.
Менің сөздерім бәрібір санитар сияқты ұқыпты әрі әдісті шықты.
Мен онымен басқаша сөйлесе алмадым.
Ол шынымен де шамадан тыс ұқыпсыз және тым ерке көрінді.
Бұл жағдай енді күлкілі сипат ала бастады.
Маған тиме!
Сақинада не маңызды?
Сен фетишистсің бе?
Саусағыңа сақина тағу ұнай ма?!
Ол маған орынсыз әжуа сөздерін қатты айтуын жалғастыра берді.
Бұл сиқырлы жүзік. Енді саған бәрін түсіндіріп отыруым керек пе? Жай ғана иесіне қайтар!
Сен шынымен фетишист екенсің!
«Сиқырлы» дейді ғой!
Ха-ха-ха!
Ол қатты күліп жіберді.
Мен жан-жағыма қарап, өзімді өте ыңғайсыз сезіндім.
Ол барған сайын достық пейіл таныта бастағандай көрінді.
Көп ойланбастан, мен қорыққан құрбымның қолынан ұстап, шығысқа қарай жүгірдім.
Зал біртүрлі өзгеріп кетті, енді біз ұзын дәлізбен жүгіріп бара жаттық, ал арқамызда ессіз қуғынды сезіп тұрдық.
Қанша уақыт жүгіргенімізді білмеймін.
Физикалық және жүйкелік кернеуден құлағым шыңылдап, ештеңе ести алмадым.
2D-Мита маған бірдеңе айтуға тырысқандай болды, бірақ мен бұған тек ол қолын босатып алған кезде ғана назар аудардым.
Эй! Сабыр сақташы, ә! Ешкім бізді қуып келе жатқан жоқ.
А… ха… иә?
Еркелік пен құмарлық оның жүзінен мүлдем жоғалып, орнына сәл мұңайған, тіпті кінәлі секілді көрінетін өрнек қалды.
Ол төмен қарап, аяқ ұшымен еденге шеңберлер сыза бастады.
[player], саған осы жүзік қатты керек болды ма?
Және сен әділ жеңдің — ал да, өзіңе болсын.
Ол жүзікті менің қолыма тақты.
Рақмет, жүрейік пе?
Ол маған қарады да, жымиып қойды.
Саусақтарын сәл қимылдатып, ол сенімсіз дауыспен айтты:
Қайда?
Менің баратын жерім жоқ...
Ойын үшін рахмет, қызық жігіт!
Тағы да келіп тұр.
2D-Мита осы сөздерді айтып жатқанда, бірдеңе болды.
Барлық көрнекі элементтер қайтадан үйге оралды.
Ал Екіөлшемді Митаның диалогтық терезесіндегі жазулар маған беймәлім мәтінге өзгерді.
Жарайды, қызық жігіт!
Айқаршықтар-нөлдер ойнайық!
Ақталуға уақыт жоғалтпа!
> Ойындарды қатты ұнатады екен! <
Мен ойладым.
Жарайды, кеттік!
Сен бірінші жүре аласың, мен бүгін мейірімдімін!
Мен бірінші жүріс жасадым.
Брат, сен өзіңді әшкерелеп қойдың! Неге сен айқаршықтармен бастауды шештің де, нөлдерді маған бердің – мен білемін. Бұл психология! Әдетте, айқаршықпен қорғанады және жасырынады. Сен қобалжып тұрсың!
Әрине, осындай сұлу қыздың жанында өліп, содан кейін тағы қайтыс болуға болады. Әлде сен менің нөлге көбірек лайық екенімді шештің бе? Психологияға сай, сен мені қорлағың келді. Өткір, бауырым, өте өткір! Ха-ха-ха!
Сірә, мен ақылды қадам жасаған сияқтымын.
Маған бұл ойын ұнайды: онда айқаршықтар бәрін сызып тастау монополиясына ие емес! Олар көптеген адамдардың өмірін құрта алады!
Бұл ойында мен оларды қорлап, өзімді қаһарман сезінемін! Мен бірдеңе оғаш айтып тұрмын ба? Сен маған біртүрлі қарадың… Ха-ха-ха!
Ол дауыстап сөйлеп жатқанда, мен үнсіз өз жүрісімді жасадым.
Бұл символикалық! Сен әдейі сақинадан бас тартып жатқандайсың, бірақ аса сәтті емес. Бұл керемет тапқырлық, бауыр!
Сен бұл сақинаны алғың келді ғой, солай емес пе? Мен оны менен жеңіп алғаныңды күтіп тұрмын!
Біз партияны ойнап жатқанда, менің 2D-досым әр жүрісінде қатты сөйлеп, күле берді. Менің құлағым оның даңғырлақ мінезіне үйрене бастағандай болды.
Жарқын жарық көзімді шағылыстырды.
Көруім қалпына келгенше, бір қадам да жасай алмадым.
Маған таныс залдың терезелерінен жаздың аса ашық жарығы төгілді.
Бұл көріністен есімді жиып, айналама қарауды жөн көрдім.
Орнымнан қозғалуға үлгермей жатып, ішімде бір нәрсе шымырлап, жүрегім қатты соға бастады, оның дірілі жейдеме дейін жетті.
Бірдеңе дұрыс емес... Мен?.. 2D?! Мен екі өлшемді нұсқадамын?!
…
Басымды әртүрлі қараңғылық реңктерінің сезімі ауырлата бастады. Мен қолдарымды тіземе қойып, тынысымды реттеуге тырыстым.
Кеудем одан сайын қысыла түсті.
Бірнеше минуттан кейін тынысым, шамасы, қалпына келе бастады, және мен, ақыры, әрі қарай не істеу керектігін түсінуге бел будым.
Құрысын, енді не істеймін?!
…
…
Ойларымды жинауға тырысып, мен басым қатып отырдым, сол сәтте кенеттен бір ой сап ете қалды.
Дәл солай, жай ғана қайтадан 3D-ге оралу керек.
Шектерден шығу. Бұған дейін бәрі бұл ойынның ережелеріне түкіріп келген емес пе?
Менің де қолымнан келетіні сөзсіз!
Әзер қадам жасағаным сол еді, кенеттен алдымда тағы бір сүйкімді қыз пайда бола кетті.
Ол қысқа қос өрімін жеңіл бұлғаңдатып, көздерінен ойнақы от жарқ етті.
Қыз белгілі бір қашықтықта тұрса да, мен одан тараған қызу толқуды анық сезіндім.
Маған бірден жайсыз болып кетті.
> Бұл анық бір шайтан қыз… <
Деп ойлап қойдым.
Мен жерге қағылғандай тұрдым.
Олардың телепортациялары мен паранормальды қабілеттеріне әлі де үйренбеген едім.
Қыз қатты күрсініп, көзін төңкере қарады.
Оның бұл қылығы мені сәл абдыратты, сондықтан ақыры бірінші болып сөйлеуді ұйғардым.
М… Мита?
Ол көздерін озбырлана сығырайтып, сыңғырлаған дауысы жан-жақтан шабуылдады.
Ал басқа кім болушы еді?
Сен осындай ҚЫЗДАРДЫ көп көріп пе едің?
Әрі дәл осындай есіммен?
Ол наразылықпен әрі әжуамен сөйлесу мәнерін ойнақы түрде өзгертті, мен бірдеңеге кінәлі болғандай немесе оған қатты қарыздар болып, дұрыс қарым-қатынас көрсетпегендей.
Айтып берсем, сенбейсің...
Білгім де келмейді, сен кіммен ауыз жаласып жүрсің!
Ал мұнда неге келдің?
Саған бұл жерге болмайды!
Мынау ретте оның дауысы бұрынғыдан да қатты шықты.
Осыдан кейін ол қолын көтеріп, жіңішке сұқ саусағын жігерлі түрде бұлғаңдата бастады.
Ал оның үстінде жақында ғана қолымнан ғайып болған сақина тепе-теңдік ұстап тұрды.
Мен таңғалып, аузымды аштым.
Оның көздеріндегі жарқырау қара қабақтарының арасында салтанат құрды.
Бұл жерде сен жоғалтқан нәрсе осы ма?
Мен қобалжып жұтындым да, көйлектің жағасын тартып, тыныс алуға тырыстым.
Неге екенін білмеймін, бірақ оның өркөкірек дауысы мен жыртқыш қимылы мені қатты тітіркендірді.
Іштей бір нәрсе маған оның жай ғана қыз емес, нағыз табиғи апат екенін сыбырлады.
Мен терең дем шығардым.
Саған алғысымды білдіремін, егер маған жүзікті қайтарып, бұл жерден шығатын жолды көрсетсең.
Демек, бұл сенің ұсақ-түйегің бе?
Мен болсам, бұл қандай таңсық нәрсе деп ойлап тұрмын!
Оның дауысы кенеттен жұмсарды.
Және қуанышты қызығушылыққа толды.
Мен тіпті денеммен сезіндім—ауыр жүк иығымнан түскендей болды.
Енді ол жай ғана аздап ойнағысы келетіндей көрінді.
Қатал қабыланнан нәзік мысыққа айналды.
Мен көзімді бір рет жыпылықтатқанда, екі өлшемді Мита дәл пайда болғанындай кенеттен көзден ғайып болды.
Әй!
Мен ашулы түрде даусымды қатты шығардым.